Artykuł 5.
Sadzanie na fotelu
Po stopniowym przygotowaniu chorego do przyjęcia pozycji siedzącej ze spuszczonymi nogami, a następnie stojącej, bardzo wskazane jest, aby opuścił on łóżko — choćby na krótko. To samo dotyczy chorych długo leżących.
Posadzenie chorego na fotelu ma znaczenie nie tylko dla lepszego funkcjonowania organizmu, ale jest także pozytywnym przeżyciem psychicznym. Fotel powinien być wygodny, wyścielony dwoma kocami, które trzeba tak ułożyć, aby w razie chłodu można było chorego nimi otulić. W tym celu jeden koc układa się w poprzek na oparciu fotela, a drugi, tak samo, na jego siedzeniu (ryć. 10). Przygotowany fotel ustawia się blisko łóżka, aby choremu łatwo było w nim usiąść, w czym mu pomagamy. Po posadzeniu chorego i ewentualnym otuleniu go kocami.
